که می گوید با یک گل بهار نمی شود ؟ 

من گلی را می شناسم که به تنهایی بهار است ! 

گل من دنبال باغبان نمی گردد ، چون باغبان با اوست . 

گل من دنبال چند بلبل خوش الحان است تا روز تیره و تار این دنیای پست را با وجود روشن و سبزش چون شب مهتابی روشن و نورانی تر از روز کند و همه کس را سیراب از عشق الهی کند . 

من عاشق این گل هستم تا زمانی که با ظهور مست کننده خود ، به معنای واقعی کلمه از کران تا کران را بپوشاند و دنیا را با رحمت واقعی خداوندی سیراب کند . 

خوشا به حال کسانی که به سوی او دوانند تا از عطر وجودش نشئه ای بردارند . 

ای کاش ، آنانکه آن عطر زیبا را به خود زده اند و خوشبو گشته اند از کنارم بگذرند تا به لطف حضور و همنشینی با آنها ، یادآوری آن عطر زیبا دوباره در وجودم میسر شود . 

ای کاش دوست درد دلم دوا کند .